روش اجرایی شناسایی ریسک در بازرسی

هدف :

هدف از این روش اجرایی شناسایی ریسک و مخاطرات در هنگام بازرسی و جلوگیری از آسیب دیدن بازرس می باشد.

دامنه کاربرد:

این روش اجرایی فراشونده همه بازرسان شرکت پایش سلامت آسیا در تمامی پروژه های بازرسی و مراحل بازرسی می باشد.

مقدمه :

ریسک‌ها و مخاطراتی که بازرس‌ها ممکن است با آن‌ها مواجه شوند، متنوع هستند و می‌توانند شامل خطرات فیزیکی، شیمیایی، بیولوژیکی، روانی، ارگونومیک و محیطی باشند. برای مثال، خطرات فیزیکی ممکن است ناشی از لغزش، زمین خوردن، سقوط از ارتفاع، یا کار با تجهیزات خطرناک باشد. خطرات شیمیایی شامل قرار گرفتن در معرض مواد خطرناک است و خطرات بیولوژیکی می‌توانند ناشی از تماس با عوامل بیماری‌زا باشند. استرس، فشار کاری و شرایط نامناسب محیط کار نیز می‌توانند خطرات روانی برای بازرسان ایجاد کنند. خطرات ارگونومیک نیز به آسیب‌های ناشی از حرکات مکرر یا وضعیت نامناسب بدن اشاره دارد. آلودگی هوا یا صوتی نیز می‌تواند جزء خطرات محیطی باشد.

انواع ریسک ها و مخاطرات به تفکیک :

1. خطرات فیزیکی:

• سقوط از ارتفاع:

این خطر می‌تواند ناشی از کار در ارتفاع و عدم استفاده از تجهیزات ایمنی مناسب باشد.

• لغزش و زمین خوردن:

سطوح لغزنده یا ناهموار می‌توانند منجر به لغزش و زمین خوردن شوند.

• برخورد با اشیاء:

برخورد با اجسام متحرک یا ثابت در محیط کار، می‌تواند باعث آسیب‌های فیزیکی شود.

• صداهای بلند و نویز:

قرار گرفتن در معرض صداهای بلند برای مدت طولانی می‌تواند به شنوایی آسیب برساند.

• لرزش:

استفاده از ابزار و تجهیزات لرزان، می‌تواند باعث آسیب به مفاصل و عضلات شود.

• تشعشعات:

قرار گرفتن در معرض اشعه‌های مضر، مانند اشعه ایکس، می‌تواند خطرناک باشد.

۲. خطرات شیمیایی:

• تماس با مواد شیمیایی:

تماس با مواد شیمیایی سمی یا خورنده می‌تواند باعث آسیب‌های پوستی، تنفسی یا گوارشی شود.

• استنشاق بخارات و گازها:

تنفس بخارات و گازهای سمی می‌تواند به سیستم تنفسی آسیب برساند.

• آتش‌سوزی و انفجار:

مواد شیمیایی قابل اشتعال می‌توانند باعث آتش‌سوزی یا انفجار شوند.

۳. خطرات بیولوژیکی:

• عفونت‌های ناشی از ویروس‌ها، باکتری‌ها و قارچ‌ها:

بازرسان ممکن است در معرض این عوامل بیماری‌زا در محیط کار قرار بگیرند.

• گزش حشرات و حیوانات:

برخی از بازرسان ممکن است در محیط‌های باز با حشرات و حیوانات موذی مواجه شوند.

۴. خطرات ارگونومیکی:

• آسیب‌های ناشی از حرکات تکراری:

حرکات مکرر و یکنواخت می‌توانند باعث آسیب به مفاصل و عضلات شوند.

• · آسیب‌های ناشی از بلند کردن و حمل بار:

بلند کردن و حمل بارهای سنگین به طور نادرست می‌تواند به کمر و ستون فقرات آسیب برساند.

• · وضعیت نامناسب بدن:

نشستن یا ایستادن طولانی مدت در وضعیت نامناسب می‌تواند باعث آسیب به عضلات و اسکلت شود.

۵. خطرات روانی:

• استرس:

استرس ناشی از حجم کار زیاد، فشار کاری یا شرایط نامناسب محیط کار می‌تواند بر سلامت روانی بازرسان تأثیر بگذارد.

• اضطراب:

اضطراب ناشی از مواجهه با موقعیت‌های خطرناک یا عدم اطمینان از ایمنی محیط کار می‌تواند برای بازرسان مشکل‌ساز باشد.

• افسردگی:

افسردگی می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله شرایط کاری نامناسب و فشار روانی باشد.

۶. خطرات محیطی:

• آلودگی هوا:

آلودگی هوا در محیط کار می‌تواند بر سلامت تنفسی تأثیر بگذارد.

• آلودگی صوتی:

سر و صدای زیاد در محیط کار می‌تواند باعث کاهش شنوایی شود.

• شرایط نامساعد جوی:

شرایط نامساعد جوی مانند گرما، سرما، باران و برف می‌تواند بر سلامت بازرسان تأثیر بگذارد.

اقدامات بازرس در هنگام مواجهه با ریسک و مخاطرات :

شناسایی و ارزیابی خطر:

بازرس باید خطرات موجود در محیط کار را شناسایی کرده و میزان ریسک هر خطر را ارزیابی کند.

• تهیه گزارش:

پس از شناسایی خطرات، بازرس باید گزارشی دقیق از نتایج بازرسی تهیه کند. این گزارش باید شامل توصیف دقیق خطرات، ارزیابی ریسک و پیشنهاداتی برای کاهش یا حذف خطرات باشد.

• اطلاع‌رسانی به کارفرما و مقامات ذی‌صلاح:

بازرس باید مراتب را فورا و کتباً به کارفرما یا نماینده او و همچنین به رئیس مستقیم خود اطلاع دهد.

• صدور دستور ترک محل:

در صورتی که خطر بسیار جدی باشد و احتمال وقوع حادثه وجود داشته باشد، بازرس می بایست از انجام بازرسی خودداری کند.